| On birinci – on ikinci aylar
Bizdə yenilik nə var? Vaxt gedir, uşaq böyüməkdə davam edir. Hələ bir neçə həftə bundan öncə körpə özünküləri – ailə üzlərini və yaxın qohumlarını – yad adamlardan yalnız zahiri görünüşünə görə ayırd edə bilirdisə, indi o, tanışları səslərinə görə ayırd etməyi öyrənmişdir.
Daha bir xoşagələn sürpriz: çağa nəinki öz adını çox gözəl bilir, həm də valideynlər ondan nə isə istədikdə bunu başa düşür. Onu adı ilə və “əllə” çağırmağı sınayın, o həvəslə sizə tərəf yeriyəcək.
Valideynlərlə ünsiyyət daha maraqlı olmağa başlayır: indi körpə demək olar ki, bütün frazalarınıza “cavab” verməyə çalışacaq. Artıq spontan şəkildə çıxan hecalar getdikcə daha çox sözə oxşamağa başlayır.
Əgər iki-üç həftə əvvəl uşağa “ayıcıq haradadır?” sualı verildikdə körpə yalnız nəzərləri ilə plüş dostunu axtarırdı, lakin indi isə o çox böyük məmnuniyyətlə özünəməxsus “gizlənpaç” oyununda iştirak edəcək və “gizlənmiş” oyuncağı tapacaq.
“Etiketin əsasları”-nın mənimsənilməsi prosesi fəal şəkildə davam etdirilir. Gəzinti zamanı evə getmə vaxtı çatdıqda, çağa digər körpələrə sağ ol əlaməti olaraq əlini yelləyəcək.
10-cu ayda körpə adətən: sərbəst və ya dəstəklə gəzməyi, özbaşına qalxmağı və oturmağı. Kiçik obyektləri tutmağı, onları ehmalca iki və ya üç barmağı ilə götürməyi, böyüklərin xahişi ilə gözləri ilə tanış obyektləri tapmağı, əgər ona öyrədiblərsə, sadə oyunları (laduşki, hələlik-hələlik və s.) oynamağı, obyektləri yerinə qoymağı, “piramidanı” sökməyi, nitqində (tələffüzündə) ahəngli şəkildə intonasiya ilə vağ-vuğ etməyi, ilk hecaları tələffüz etməyi, yaxşıca qaşıqdan yeməyi və fincandan içməyi, yeni obyektlərə maraq göstərməyi, əvvəlcə onları nəzərdən keçirməyi, yalnız bundan sonra ağzına almağı bacarır.
|
